Even piepjong, verlegen als eigenwijs kwamen ze over, de drie meiden van Horsegirl, toen ze in 2022 hun Nederlandse podiumdebuut maakten bij Metropolis. Vier jaar later in Doornroosje blijken ze onverminderd eigenzinnig. En zichtbaar ouder zijn ze ook al niet geworden. Is er niks veranderd dan in de tussentijd?
Toch wel. Waar hun debuutplaat van destijds nog blijk gaf van dromerige onzekerheid en van de wil om dat te illustreren met afwijkende gitaarstemmingen en uitgesmeerde laagjes gitaarnoise (met dank aan enkele ex-Sonic Youth-leden voor hun bijdrages), daar was hun tweede plaat (Phonetics on and on, uit 2024) een enorme stap voorwaarts, een artistieke triomf zou je kunnen zeggen. En een ernstig onderschatte plaat bovendien, durf ik wel te stellen. Van de week draaide ik die twee eens achter elkaar en het contrast ertussen overviel me.
Hoofdverantwoordelijke voor die tweede plaat was niemand minder dan Cate LeBon die wederom een uitstekende invulling gaf aan het ambacht van het doelgericht produceren. Het leverde een plaat op die glashelder klinkt en aan alle kanten dynamisch sprankelt. Eerlijk gezegd denk ik terug te horen dat Cate ook compositorisch een dikke vinger in de pap had, want haar eigen muzikale aanpak en stijl hoor je er goed in terug. ‘Cate, you changed our lives, thank you’ staat er niet voor niks achterop op de hoes geschreven.
In een volle kleine zaal van Doornroosje (toch al gauw een paar honderd man) blijkt het Chicago-trio een stuk zelfverzekerder dan voorheen op het podium te staan. De meeste nummers die ze spelen zijn van hun twee albums afkomstig, slechts drie á vier nieuwe nummers horen we. Wel krijgen een paar van die oude nummers een nieuw arrangement mee, zoals Julie waarbij een drone-achtige knorgeluid uit de synthesizer een onverwachte hoofdrol speelt. Die synthesizer lijkt de dames goed van pas te komen, zeker gezien de geheel eigen wijze van bespelen die ze lijken te hebben ontdekt: gewoon dikke stukken plakband op de toetsen plakken, die dan effe stevig indrukken en daar dan een nummer omheen bouwen. Ik weet het, dat klinkt erg a-muzikaal maar het resultaat pakt juist verrassend fris en fruitig uit. Verder blijven het sombertjes gestemde, maar fraaie mid-tempo indie-gitaar liedjes, meer om naar te luisteren dan om op te dansen, en met een hoofdrol voor de drumster wier kerncompetentie bestaat uit het goed gedoseerd en dynamisch meppen.
Als toeschouwer ben je geneigd ze cute te vinden, en dat is precies de benaming waar zij zelf zo’n teringhekel aan hebben. Waar massa’s andere vrouwelijke artiesten het zoeken in een sexy imago en/of uiterlijk vertoon, daar moet Horsegirl daar juist helemaal niks van hebben. Bij hen moet de aandacht op de muziek liggen en nergens anders op, ja! Vandaar ook dat ze steevast nogal sober gekleed op het podium staan. Petje af hiervoor, er zal ongetwijfeld druk op ze uitgeoefend worden om wat uitbundiger voor de dag te komen. Afijn, heul benieuwd ben ik hoe hun derde plaat zal gaan klinken. Hopelijk weten ze het ingezette pad krachtig voort te zetten. Oh ja, en komend weekend zijn nog te zien bij Into The Great Wide Open.
Ook bijzonder is het voorprogramma van vanavond, From 2 uit Amsterdam. Een vrij jonge band is het nog, al hebben sommige leden hun sporen al verdiend in andere bands (a fungus, De Witte Kunst). Hun muziek sluit goed aan bij die van Horsegirl. Ook bij hen ingetogen gitaarweefsels die gepaard gaan met een eigenwijze maar mooie stemmige sfeer. Het is charmante kleurpotloodmuziek. Alles is even soft, onthaastend, zachtaardig, melodieus, oprecht, vaag, ingenieus, weird en lo-fi. Iemand naast me merkt op From 2 te zien als een representant van een nieuwe Nederlandse golf aan minimalistische boy/girl indie-folk, waarbij ook te denken valt aan bands als Hobknobs en Ebby. Hm ja, daar zit wel wat in. Het schijnt ook dat een der vijf leden deze avond verhinderd is, hetgeen meteen nieuwsgierig maakt naar hun muzikale bedoelingen onder ideale(re) omstandigheden. In april kwam hun debuutabum Indie Stock uit, en daarvan horen we even later Penelope van Horsegirl publiekelijk zeggen dat ze er ‘obsessed’ van is. Nou nou, thuis nog maar eens goed naar luisteren dan! Ook heel fijn is dat Horsegirl en From 2 saampjes deze tournee voortzetten met een serie optredens in de UK.
From 2
