{"id":19700,"date":"2014-09-28T22:26:57","date_gmt":"2014-09-28T20:26:57","guid":{"rendered":"http:\/\/www.dekettingzaag.nl\/?p=19700"},"modified":"2020-10-25T09:56:15","modified_gmt":"2020-10-25T08:56:15","slug":"test-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/test-3\/","title":{"rendered":"Teenage Kicks in Glasgow"},"content":{"rendered":"

In de lobby van het budget-hotel is het even schrikken afgelopen zaterdagmiddag: het ouwemannenclubje dat daar gebroederlijk bijeen staat doet een conventie van gepensioneerde biologieleraren vermoeden. Maar gotsamme zeg, als onze reisleider ze hartelijk begroet blijken het bekende popmuzikanten te zijn. Wat zeg ik: het zijn The Undertones die daar staan! Ons reisdoel van dit weekend blijkt zich in hetzelfde hotel als de onze verschanst te hebben…<\/p>\n

Nog niet eens zo heel lang geleden, in 1978, waren ze een regelrechte sensatie. Vijf pientere minkukels van amper 17 jaar in kostschoolkledij, afkomstig uit het verre Derry. Ze voorzagen het begrip na\u00efviteit van een geheel nieuwe dimensie. Op hun toenmalige debuut-ep stonden de meest onwaarschijnlijk goeie popsongs,\u00a0die leken wel als per ongeluk tot stand gebracht, zoiets was nog nooit eerder vertoond…<\/p>\n

Hun zanger, Feargal Sharkey, was toen al een beetje een vreemde eend in de bijt. Zijn talent had men als jongetje, in de jaren voorafgaand aan The Undertones, al erkend. Het nachtegaaltje met de hese vibarto won daar menig prijsbeker mee, her en der in Ierland. Juist dit goedvinkie met zijn vergulde strot, vond zichzelve terug binnen de strikte beperkingen van een lokale punkband. Zoiets kon nooit lang goed gaan natuurlijk. En het ging ook niet lang goed. In 1983 knalde de band uit elkaar. Feargal zou nooit meer terugkeren, niet naar The Undertones en ook niet naar Ierland.<\/p>\n

\"undertones3\"<\/a>
\nEen nog jonge Feargal als hoespoes<\/em><\/p>\n

In 1999 richtte de band zichzelf opnieuw op (na een experimentele uitbuikperiode in de 80s van zes albums en 15 singles met That Petrol Emotion). Ene Paul McLoone werd de nieuwe zanger en dat is hij gebleven tot op de dag van vandaag.<\/p>\n

\"garage\"<\/a><\/p>\n

Afgelopen zaterdagavond, The Garage in Glasgow. Na het voorprogramma van een niksig ska-bandje is het wachten op The Undertones een fluit van een cent. Onder luid gejuich van veel trouwe fans, afkomstig uit heel Schotland maar ook uit Utrecht en uit\u00a0de verste\u00a0uithoeken\u00a0van De Achterhoek, betreden onze veteranen het podium.<\/p>\n

Ter linker- en ter rechterzijde van het podium staan de twee gitaristen in het halfdonker te shinen, beiden hebben een blitz zonnebrilletje op. Het zijn de gebroeders Damian en John O\u2019Neill, beter bekend als de sonische ruggegraat van The Undertones. Je begrijpt het al: de onderwijs-associaties van die middag verdwijnen als de spreekwoordelijke sneeuw voor de zon: dit zijn ONVERVALSTE HELDEN, dames en heren! Van te voren had een kenner me voorspeld dat de herinneringen aan Feargal na twee nummers finaal uit mijn kop verdwenen zouden zijn. En ja hoor, precies zo geschiedt!<\/p>\n