{"id":20110,"date":"2014-11-14T15:17:26","date_gmt":"2014-11-14T13:17:26","guid":{"rendered":"http:\/\/www.dekettingzaag.nl\/?p=20110"},"modified":"2014-11-14T17:20:04","modified_gmt":"2014-11-14T15:20:04","slug":"eagulls-bad-breeding-ekko","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/eagulls-bad-breeding-ekko\/","title":{"rendered":"Eagulls & Bad Breeding in EKKO"},"content":{"rendered":"

Het leek wel een re\u00fcnie daar in EKKO, met de voltallige Kettingzaag-redactie in the house<\/em>. Maar we waren daar niet voor ons plezier. Of ja, toch wel.<\/p>\n

Maar als het aan Bad Breedings <\/em>lag dan werd er niet gelachen, waarbij ik moet opmerken dat ik weet dat lachen en plezier niet altijd iets met elkaar te maken hebben.
\nIn ieder geval, Bad Breeding<\/em> ging furieus van start. Er werd een spannend intro gedraaid, waarin een hoop onverstaanbaar geluld werd. Het was vast iets heel diepzinnigs met meerdere lagen en betekenissen.
\n– Biertje?
\n– Doe maar een Bitter Lemon.
\nZe zijn boos, de boys, zoveel staat vast. De zanger stort zich meteen op de knie\u00ebn en begint zich een ongeluk te schreeuwen. De drummer beukt er lekker op los. Snoeiharde, loeistrakke bastonen en een smerig maar te zacht gitaargeluid maken het feest compleet. Maar was het wel een feest? Het eerste liedje is afgelopen en verrek, daar is het intro weer. Of is dit het outro? Bam! En het volgende liedje wordt de zaal in gesmeten. Het is gooi- en smijtwerk. Muzikale bakstenen.<\/p>\n

Als het tweede liedje is afgelopen begint de stem van het intro weer te brabbelen. Aha, we hebben hier te maken met een concept of zoiets en wellicht een achterliggende gedachte. De drummer zet het derde liedje in en de dan gebeurt er even niets. De gitarist maakt gebaren naar de drummer dat ie moet stoppen. Er is iets aan de hand met zijn \u2018geluid\u2019. Hij hurkt en gaat lopen kutten met een pedaal of zo. En ondertussen ouwehoert het intro maar door.<\/p>\n

Kijk, ik vind het prima dat bands geen contact zoeken met het publiek en een soort van hip afstandelijk willen zijn, maar wees dan ook een vent en speel door, wanneer je je publiek tegen de achterste muur wil spelen. Nu veranderde het geschreeuw ineens in weinig wol. De rest van de show was meer van hetzelfde. Oh ja, en er werden ook nog beelden geprojecteerd die niet te ontcijferen waren. Te veel van alles, te veel nikserig gedoe. Niet rock en roll.<\/p>\n

Eagulls<\/em><\/a> hadden ook een intro, maar daar bleef het ook bij. Wat een goeie band is dat. En ze worden iedere keer beter dat ik ze zie. Het geluid was fantastisch. Eagulls<\/em> spelen ook loeihard en ik vreesde het ergste, maar de leadgitarist was zo nozel geweest om zijn versterker om te draaien. Gewoon blazen dus.<\/p>\n

Hier de hit:<\/p>\n