{"id":20159,"date":"2014-11-16T16:59:01","date_gmt":"2014-11-16T14:59:01","guid":{"rendered":"http:\/\/www.dekettingzaag.nl\/?p=20159"},"modified":"2015-04-04T17:23:48","modified_gmt":"2015-04-04T16:23:48","slug":"new-build-houdt-zich","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/new-build-houdt-zich\/","title":{"rendered":"New Build houdt zich in"},"content":{"rendered":"

Iedereen die de afgelopen 25 jaar weleens een dancing heeft bezocht weet dat het dancenummer, net als de rock+rollsong, volgens een vaste formule is opgebouwd. Waar de rocksong de opbouw couplet, couplet, refrein, couplet, brug, refrein, refrein heeft, werkt het dancenummer altijd naar hoogtepunt toe. De mate van uitstel van dat hoogtepunt draagt evenredig bij aan de mate van beleving ervan. Net als bij de geslachtsdaad dus eigenlijk. Met het verschil dat een dansnummer met gemak meerdere hoogtepunten kan hebben, hetgeen de gemiddelde man niet gegeven is. Dat verklaart meteen waarom zij zo dominant aanwezig zijn\u00a0in de dansmuziek.<\/strong><\/p>\n

\"NB\"<\/a><\/p>\n

Waarom schrijf ik dit? O ja, ik moest daaraan denken tijdens het concert dat de Britse band New Build afgelopen vrijdag gaf in Bitterzoet. Die band bewees namelijk het uitstel-uitstel-hoogtepunt-spel uitstekend in de vingers te hebben. Zozeer zelfs dat het concert meer uit uitstel bestond dan uit hoogtepunten. Nummers begonnen meestal kabbelend om vervolgens langzaam, onder luide aanmoediging van het publiek, toe te werken naar een climax.<\/p>\n

Helaas was die climax dan vaak wat aan de korte kant. Tot een volledige en bevredigende ontlading kwam het eigenlijk niet. Misschien lag het aan het vroege tijdstip van het concert (v\u00f3\u00f3r half 11 stonden we weer buiten), misschien was de band in een introspectieve bui, in ieder geval voelde je dat de band in staat is een zaal (of een festivalterrein) helemaal op zijn kop te zetten. Maar dat deden ze vrijdag dus niet.<\/p>\n

\"NB2\"<\/a><\/p>\n

De ruggengraat van New Build (ongetwijfeld vernoemd naar het eerste album van 808 State) bestaat uit doorgewinterde podiumbeesten Al Doyle (LCD Soundsystem en Hot Chip), die vrijdag\u00a0een of andere reden gekleed ging in een slagersjas en Felix Martin (Hot Chip). Het duo werd bijgestaan door percussioniste Joy Joseph, die speciaal voor mij haar steeldrum had meegenomen<\/a>. In de studio werkt de band samen met nog een hele waslijst Britten die hun staat van dienst in de dansmuziek allang hebben bewezen. Je kan\u00a0dus gerust spreken van en zgn. supergroep.<\/p>\n