Als voormalig directeur\u00a0van Paradiso had de ouwe Hans Dulfer er een scherpe kijk op. Hem\u00a0was opgevallen dat je\u00a0tijdens de ‘levenscyclus’ van een band grofweg drie fases kan onderscheiden. Helemaal aan het begin van een band-carri\u00e8re komen er vooral jongens op\u00a0af, zo constateerde hij.\u00a0Naarmate\u00a0een\u00a0groep populairder wordt\u00a0staan er plots meiden vooraan bij\u00a0optredens. Die piekfase duurt in de regel kort. In de fase erna, die vele jaren kan beslaan, treedt er een neergang in qua populariteit en zijn het wederom voornamelijk kerels die zich in de buurt van het podium ophouden.\u00a0Aan dat theorietje moet ik denken bij The Fat White Family in Ekko, als een half peloton\u00a0deernes\u00a0frontstage opgesteld uit hun plaat gaat. Bij de twee eerdere optredens die ik van hen bijwoonde was FWF nog typisch zo\u2019n jongensding, weet je wel.<\/p>\n