{"id":21839,"date":"2015-05-01T20:54:18","date_gmt":"2015-05-01T19:54:18","guid":{"rendered":"http:\/\/www.dekettingzaag.nl\/?p=21839"},"modified":"2015-05-01T21:15:02","modified_gmt":"2015-05-01T20:15:02","slug":"giorgio-moroder-driekwart-eeuw-debuutsingle-terecht","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/giorgio-moroder-driekwart-eeuw-debuutsingle-terecht\/","title":{"rendered":"Giorgio Moroder driekwart eeuw, debuutsingle terecht"},"content":{"rendered":"

Het is alweer meer dan twee jaar geleden dat wij uit pure nood onze eigen biografie van Giorgio Moroder maar eens hebben geschreven<\/a>. Vandaag trekken we\u00a0die serie even uit de mottenballen. Niet alleen omdat Giorgio op koningsdag 75 jaar oud is geworden en over zes weken voor het eerst in 30 jaar een nieuwe plaat uitbrengt, maar vooral omdat we eindelijk zijn debuutsingle hebben opgespoord!<\/strong><\/p>\n

Dat plaatje, met op de A-kant Cerca (di scordare)<\/em> en op de B-kant Shaba-Dahba-Dahbadah<\/em>, was namelijk jarenlang onvindbaar. Niet alleen was er in geen hoeken en gaten een fysiek exemplaar te bekennen, het nummer was ook nog eens op het hele internet nergens te beluisteren. Dat versterkt de nieuwsgierigheid natuurlijk. Zeker omdat er iets speciaals met die debuutplaat aan de hand is. Hij is namelijk exclusief uitgegeven in Nederland. Net als de eerste (door Giorgio geproduceerde) single van Donna Summer, overigens, maar dat is een ander verhaal<\/a>.<\/p>\n

Cerca (di scordare)<\/em> verscheen in de serie Favorieten Expres<\/em> (inderdaad: \u00e9\u00e9n s). De labels Philips, Decca, Fontana, London, Mercury en United Artists brachten tussen 1963 en 1965 in totaal 667 singles uit in die serie. Heel veel plaatjes van vaak allang vergeten Nederlandse artiesten, veel indorock ook, maar bijvoorbeeld ook singletjes van James Brown, Marianne Faithful en de wildemannen van The Rolling Stones. Die laatste steken toch wat af bij het rest van het\u00a0repertoire in de serie, dat vooral \u00a0van braaf en \u201cgezellig\u201d is. Blijkbaar wilden pa en ma ook weleens horen wat die bietmuziek van de jongeren nou precies was. Tegenwoordig is de serie populair onder verzamelaars. Op de interwebs wordt er druk in gehandeld.<\/p>\n

\"giorgio<\/a><\/p>\n

Ik speel de bas<\/em><\/p>\n

Maar even terug naar Giorgio. Zijn debuutplaatje verscheen in 1963. Giorgio had er toen al jaren van schnabbelen in Europese bars en danstenten achter de rug. Niet als solo-artiest, maar gewoon als bandlid. Eigen werk had hij nog niet, laat staan zijn karakteristieke eigen geluid. Er is wel een begin van te horen op die eerste single. Niet\u00a0in de sympathieke Italiaanse schlager Cerca (di scordare)<\/em>, maar des te meer in\u00a0B-kant Shaba-Dahba-Dahbadah<\/em>. Niet alleen de titel is erg Giorgio\u2019s (later zouden Bla-Bla-Diddly<\/em> en Mah-Na-Mah-Na<\/em> volgen), de melodie wijst al voorzichtig vooruit naar Giorgio\u2019s bubblegum-periode.<\/p>\n