{"id":24589,"date":"2016-07-14T20:04:24","date_gmt":"2016-07-14T19:04:24","guid":{"rendered":"http:\/\/www.dekettingzaag.nl\/?p=24589"},"modified":"2016-07-15T08:12:13","modified_gmt":"2016-07-15T07:12:13","slug":"colder-brengt-tegelijk-lost-highway-en-blue-velvet","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/colder-brengt-tegelijk-lost-highway-en-blue-velvet\/","title":{"rendered":"Colder brengt tegelijk zijn Lost Highway en zijn Blue Velvet uit"},"content":{"rendered":"

Parijzenaar Marc Nguyen Tan, alias Colder, heeft het afgelopen jaar al meer platen uitgebracht dan in de tien\u00a0jaar daarvoor. Daarbij weet hij verrassend genoeg\u00a0op geheel eigen wijze kwantiteit te verbinden\u00a0aan kwaliteit. Als een goede bourgogne rijpt zijn muzikale talent blijkbaar met de jaren.\u00a0<\/strong><\/p>\n

In 2003 en 2005 kwamen er twee platen van Colder uit die groot waren in de blogosphere. Pitchforkachtige muso\u2019s kwamen superlatieven tekort om de Fransman de hemel in te prijzen. Daar hadden zij trouwens wel een punt. De postpunkgeori\u00ebnteerde electronische chillfunk van Again <\/em>en Heat<\/em> lag lekker in het gehoor. Tegelijkertijd was het werk, mede door de lispelende mompelzang van Tan zelf, wat afstandelijk en overgestileerd. De platen waren daardoor vooral populair als achtergrondmuziek bij modeshows en hipsterfeestjes waar toch niemand naar de muziek luistert.<\/p>\n

Vlees op de botten<\/strong>
\nColder zelf vond waarschijnlijk dat het beter kon. En hij heeft daar flink wat tijd voor genomen. Tien jaar lang bracht hij geen plaatjes uit. Hij ging wat produceren voor anderen en speelde in het geheim ge\u00efmproviseerde muziek onder de naam Scratoa! (haha, daar is zelfs nog een myspacepagina<\/a> van).<\/p>\n

Vorig jaar doorbrak Colder de\u00a0stilte met zijn album Many Colours<\/em>. Colder was geen totaal nieuwe muzikale richting ingeslagen, maar zijn nummers hadden wat meer vlees op de botten gekregen. Het goede was gebleven,\u00a0met nu wat extra\u00a0funk en swing on the side. Many Colours <\/em>is daarmee geen funkplaat geworden hoor, maar het geluid is stukken vetter en\u00a0warmer dan op die ouwe plaatjes. De muziek van Colder had\u00a0ziel gekregen.<\/p>\n

Goodbye<\/strong><\/em>
\nDit jaar verblijdt Marc ons met maar liefst twee plaatjes die hij eind vorige maand tegelijkertijd heeft uitgebracht. Het zijn het \u201cpoppy\u201d Goodbye<\/em> en het \u201ctrippy\u201d The Rain<\/em>. Met die twee plaatjes overtreft monsieur Tan zichzelf opnieuw. Hoewel Colder nog steeds een eenmansproject is, klinkt de muziek op de plaatjes\u00a0als een complete band. Het geluid van Colder opnieuw uitgebreid, verdiept en verrijkt.<\/p>\n

Invloeden van kraut, motorik, dub, electronica, postpunk en funk zijn gebleven. Op Goodbye<\/em> zijn daar flarden sixties pop en psychedelica bijgekomen. Zo horen we op\u00a0opener Blackhole Speedway<\/em>\u00a0een letterlijk citaat van The Doors (in dit geval een aanbeveling) en had\u00a0So Easy <\/em>zonder probleem\u00a0op een plaatje van Jacco Gardner (of Tan’s landgenoot Forever Pavot<\/a>) gekund.<\/p>\n

The Rain<\/em><\/strong>
\nOp The Rain <\/em>gebruikt Tan een compleet album om ons mee nemen op een reis door onze binnenwereld. De plaat bestaat uit Orb-achtige geluidscollages, lange drones en ook nog twee liedjes. Op een van die liedjes (Pass And Go)\u00a0<\/em>klinkt Tan dan ineens weer als Nick Drake die een nummer van Scott Walker zingt.<\/p>\n

The Rain <\/em>biedt je\u00a0een luisterervaring die de geluidsequivalent is van Lost Highway<\/em> of Inland Empire <\/em>van David Lynch. Net als die films bevat de plaat flink wat onnavolgbare wtf-momentjes (Holy Night<\/em>!) die je niet verklaard wilt hebben, maar waar je graag n\u00f3g een keer naar wilt luisteren.<\/p>\n

Goodbye <\/em>is dan meer Colders Blue Velvet<\/em>. Een plaat die fijn\u00a0buiten de gebaande paden treedt, maar die tenminste nog de vertrouwde wetten van het genre volgt. Het lekkerste is natuurlijk om het allemaal achter elkaar tot je te nemen. Geregelde blootstelling aan deze plaatjes zorgt er (als je er gevoelig voor bent)\u00a0trouwens\u00a0wel voor dat je de rest van het jaar niets anders meer hoeft te luisteren.<\/p>\n

Goed, genoeg gezever over die Colder. Tijd om er zelf wat van te vinden:<\/p>\n