{"id":26867,"date":"2017-12-27T11:03:55","date_gmt":"2017-12-27T10:03:55","guid":{"rendered":"http:\/\/www.dekettingzaag.nl\/?p=26867"},"modified":"2018-01-06T21:00:48","modified_gmt":"2018-01-06T20:00:48","slug":"nederlandse-glamrock-herleeft-in-los-angeles","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/nederlandse-glamrock-herleeft-in-los-angeles\/","title":{"rendered":"Nederlandse glamrock herleeft in Los Angeles"},"content":{"rendered":"

Van de discotheek \u201cEnglish Disco\u2019 heb je vast wel eens gehoord. Hoewel klein en niet bepaald chique was deze tent\u00a0in de periode 1972-1975 d\u00e9 glamrock-hotspot van Los Angeles en misschien wel van heel Californi\u00eb. Disc jockey en \u2018scenester\u2019 Rodney Bingenheimer was de drijvende kracht erachter, hij was in London geweest en had daar goed om zich heen gekeken. Op advies van David Bowie opende hij zijn eigen glamclub in Amerika, op de beruchte Sunset Strip.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Het Hollywood-glittertentje (\u2018once inside everybody was a a star\u2019) onderscheidde zich niet alleen muzikaal maar ook met speciaal geimporteerd Engels bier (Whatneys en Bass Ale). De client\u00e8le bestond voornamelijk uit\u00a0bored teenagers<\/em>\u00a0die naar verluidt liever cherry coke<\/em> dronken dan die lauwe Engelse bocht! \u00a0Popsterren (Iggy Pop, Led Zeppelin, enz) liepen er de deur plat maar het waren de dj\u2019s die er de hoofdrol opeisten, en dan met name Rodney zelf natuurlijk. Ook de\u00a0notoire viespeuk\u00a0en toenmalige Runaways-manager Kim Fowley scharrelde er rond, hij herinnerde zich de club op zijn eigen manier: \u2018Everybody had great hair and great make-up, and there were Lolita girls everywhere.\u2019<\/em><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Welnu, die English Disco is allang voltooid verleden tijd natuurlijk, maar verdomd, nu dik 40 jaar later heeft het een pendant gekregen in de vorm van Monty\u2019s Bar. Deze kun je vinden op 7th<\/sup> Street, in downtown LA. Om de paar weken is het bal daar, onder de noemer \u2018Velvet Tinmine\u2019 treden er neo-glambands op en dj\u2019s doen de rest. Met de flyers van Velvet Tinmine is iets opmerkelijks aan de hand want kijk nou, het afgelopen jaar fungeerden ouwe Nederlandse 70s glambands meerdere keren als eyecatcher! \u00a0Je ziet van boven naar beneden Catapult, Lemming en Pantherman.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Alsof de duvel ermee speelt,\u00a0Cees Bergman, de blonde zanger van Catapult, overleed een paar weken\u00a0na het verschijnen van deze flyer<\/em><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

De \u00e0lleroudste knarren onder ons weten het nog wel, rond 1974 schopten deze\u00a0bands het tot bekendheid, zij het dat die niet verder reikte dan de landsgrenzen van Nederland of, hooguit, Belgi\u00eb. Maar nu zitten we in het internettijdperk en is alles anders. De huidige Amerikaanse voorliefde voor dit soort bands illustreert ook meteen het verschil met de jaren 70\u00a0toen Bowie, Bolan, Sweet en Slade de (Engelse) glam-uithangborden waren. Thans worden die als zijnde \u2018overbekend\u2019 terzijde geschoven ten faveure van het spul wat je tot op de dag van vandaag nog voor een grijpstuiver overal in Europa (of beter: online) kan vinden: totaal onbekend gebleven rommelmarktspul, oftewel \u2018junkshop glam.\u2019 Uit die obscure meuk de pareltjes vissen, daarin schuilt de charme van het genre.<\/p>\n

De avonden in Monty worden georganiseerd door Don Bolles en Noah Wallace. Die laatste kennen we behalve als een giga-glamrock-enthousiasteling ook als zanger van Hammered Satin, \u00e9\u00e9n van die 10.000 LA-bandjes die het probeert te maken en die hoognodig eens naar Europa moet komen. Don Bolles is de andere resident-dj. Hij was ooit drummer van de roemruchte LA-punkband The Germs. Een zeer actief ventje is deze Don nog steeds, hij was\u00a0 – ondanks zijn eerbiedwaardige leeftijd-\u00a0 een tijdje drummer bij Ariel Pink (ten tijde van het Pop Pom-album). Diezelfde Don Bolles is thans dj bij Ariel Pink. Dat wil zeggen: als de Ariel Pink-band op tournee gaat dan is hij het die de afterparty’s muzikaal verzorgt. Hij draait dan enkel en alleen ouwe bubblegum en junkshop glam. En aldus wordt de voorliefde voor het genre verder uitgerold over Amerika. \u201cDat is het mooie ervan<\/em>,\u2019 zegt hij. \u201cKids hebben er nog nooit van gehoord maar beginnen er spontaan op te dansen. Iedereen kan zo instappen, enige kennis vooraf is totaal overbodig<\/em>.\u2019<\/p>\n

Afijn, zoals de flyers laten zien speelt Nederland een mooi rolletje in dit glamcircus. Van de week nog hoorde ik een Burger Records-Rock ‘n’ Roll radio-podcast <\/a>en daarbij waren Noah Wallace en Don Bolles speciale gast. Ze babbelden ronduit over hun passie en draaiden hun favoriete tunes en ja hoor, een flink deel daarvan is Hollandse waar! We horen The Hammer, Cardinal Point, Tiger, Pantherman\u2026. Grappig zijn de verklarende opmerkingen van de twee dj\u2019s. We horen ze dingen opmerken als \u2018The Dutch, what would we do without them? They ran an entire pop-culture in a language other than their own.<\/em>\u201d Hmm.. \u00a0Ook interessant is hoe ze er muzikaal tegenaan kijken: ‘These are\u00a0the seventies we never got to have in the US. None of that stuff made it here. \u00a0A lot of these records\u00a0have the vibe of punk before punk. It’s proto-punk. It’s punk with good production and vocals and a slamming drummer. A lot of these records still sound great today, it’s from the golden age of recording, before\u00a0evil digital took over.<\/em>‘<\/p>\n