{"id":27170,"date":"2018-04-09T19:23:02","date_gmt":"2018-04-09T18:23:02","guid":{"rendered":"http:\/\/www.dekettingzaag.nl\/?p=27170"},"modified":"2018-04-11T08:40:35","modified_gmt":"2018-04-11T07:40:35","slug":"altin-gun-is-vooral-een-goeie-live-band","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/altin-gun-is-vooral-een-goeie-live-band\/","title":{"rendered":"Altin G\u00fcn is vooral een goeie live-band"},"content":{"rendered":"

Zaterdag was het feest want in Bitterzoet vond de presentatie plaats van het debuutalbum van de Nederlands-Turkse band Altin G\u00fcn.<\/p>\n

Iets zinnigs zeggen over Altin G\u00fcn is niet mogelijk zonder daarin ook Jacco Gardner te betrekken, dus dat doen we dan maar meteen. Jacco Gardner, dat is het wonderbaarlijke verhaal van een schuchtere Hollandse jongeman die bijna vanuit het niets een werkelijk schitterende debuutplaat uitbracht, daarmee drie keer de wereld overtrok, overal bakkenvol lof oogstte en vervolgens nooit meer een fatsoenlijke noot op de plaat kreeg. Hihi, beetje zwart-wit gesteld door mij natuurlijk maar feit is wel dat die tweede plaat van hem, (\u2018Hyphnophobia\u2019<\/em>) het zwaar moest afleggen tegen zijn voorganger. Die tweede plaat begint weliswaar nog lekker en goed, maar gaandeweg lijken de idee\u00ebn opgedroogd en luistert het als een badkuip die langzaam leegloopt. Je hoort er als het ware aan af dat deze band aan het eind van zijn latijn was en op het punt van uiteengaan stond, hetgeen uiteindelijke ook geschiedde. Alhoewel ik nog steeds nergens heb gelezen dat de Jacco Gardner band officieel ter ziele is.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Vervolgens gingen de leden ieder zijns weegs. Frank Maston went back to the USA en bracht een soloplaat uit. Jacco zelf doet tegenwoordig uiteenlopende projecten zoals soundtracks bij \u2018stomme\u2019 films (\u2018Faust<\/em>\u2019 van Murnau uit 1926), of live musiceren met het Zambiaanse W.I.T.C.H (We Intend To Cause Havoc) of met zijn nieuwe band Bruxas. Maar liefst drie van Jacco\u2019s voormalige bandmaten daarentegen vonden inspiratie in het oude Turkije. En met oud bedoel ik: de jaren \u201870 van de vorige eeuw. Dat was de tijd dat Recep Erdogan nog gewoon een semiprofvoetballer was (bij Kasimpasa) en hij het volk vermaakte in plaats van hen de wet voor te schrijven. Ik heb me weleens laten vertellen dat het destijds daar aan de Bosporus een dolle boel was, Istanbul was een creatieve, bruisende, tolerante stad waar iedereen met afwijkende idee\u00ebn een veilige thuishaven kon vinden.<\/p>\n

In de die jaren \u201870 van de vorige week gingen lokale hippies en freaks (we noemen o.a de bekende Selda Bagcan) aan de haal met traditionele Turkse folkmuziek die ze vermengden met Westerse invloeden, psychedelica, jazz en soms linkse politieke boodschappen. Een unieke sound was het gevolg, en het bijzondere was ook dat die psychedelische muziek daar uitzonderlijk lang voortduurde, wel tot 1979 ongeveer. Maar toen was het wel snel\u00a0afgelopen, niet alleen vanwege diverse socio-culturele ontwikkelingen maar ook omdat met een militaire staatsgreep in 1980 de repressie zijn intrede deed.
\nNu zijn we zowat 40 jaar verder en 2500 kilometer van Istanbul verwijderd is\u00a0Altin G\u00fcn vastbesloten om de sound van weleer aan de vergetelheid te ontrukken. Altin G\u00fcn speelt covers en eigen versies van traditionele Turkse muziek en mixt daarbij Turkse folk met psychedelica, funk en rock. Dat funk-element maakt wellicht dat het niet pure retro is maar ook wel iets vernieuwends in zich draagt.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Een kaaskoppenband met centraal voorin geposteerd twee spitsen van Turkse makelij, werkt dat wel? Ja, wonderwel! In Bitterzoet swingt het dat het een aard heeft, de band is akelig goed op elkaar ingespeeld en in vergelijking met Le Guess Who\/Ekko afgelopen november heeft zangeres\/toetseniste Merve een behoorlijke metamorfose doorgemaakt. Als een dartel berggeitje in een Anatolische lentewei zingt en danst ze er op los. Je kan wel zeggen dat zij vrolijk en expressief het optische middelpunt van de band vormt, hetgeen aan\u00a0haar bovenzijde nog benadrukt wordt door een\u00a0fleurig topje. Zij wordt daarbij geflankeerd door de onverstoorbaar spelende, wat mysterieus ogende Erdinc op de saz (een Centraal-Aziatisch snaarinstrument), het specifieke Altin G\u00fcn-geluid wordt vooral door hem bepaald. Nou, en dat heb je verder nog de drie Jacco-boys + een knappe percussionist daar omheen. Stuk voor stuk klassemuzikanten, dat zondermeer. De boys staan wars van frivoliteiten gewoon hard te werken op het podium en zo hoort het ook!<\/p>\n