{"id":27813,"date":"2018-10-01T14:11:43","date_gmt":"2018-10-01T13:11:43","guid":{"rendered":"http:\/\/www.dekettingzaag.nl\/?p=27813"},"modified":"2018-10-01T18:48:06","modified_gmt":"2018-10-01T17:48:06","slug":"varkens-lammeren-en-zebras","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/varkens-lammeren-en-zebras\/","title":{"rendered":"Varkens, lammeren en zebra’s"},"content":{"rendered":"
Een interview met de heren achter een nieuw Rotterdamse platenlabel<\/h5>\n

Spazz Records. De naam dook al een tijdje op in mijn tijdlijn op Facebook. Toen werd ik gevraagd de pagina te liken. Sinds een week weet ik wie er achter zitten en het bleken bekenden te zijn. De wereld wordt steeds kleiner alleen hebben we het minder snel in de gaten\u2026<\/p>\n

Het is donderdagavond. Ik stap uit op Rotterdam Centraal. Het woon-werkverkeer is grotendeels wegge\u00ebbd. De vloed aan mensenlichamen heeft zich teruggetrokken achter de voordeuren waar het warm en gezellig is. Ik heb afgesproken met labelbaas Gary van Ophem, beter bekend als Gary van Niks. We gaan op mijn verzoek authentiek Rotterdams eten. Gary weet een prima plek.<\/p>\n

Voor de deur van Surinaams restaurant A-Pien wacht de andere labelbaas \u2013 Marcel Haug, beter bekend als Marcel Haug. Buttons van Spazz records sieren zijn spijkerblouse. Beatle boots en een strakke kuif maken het beeld compleet. We kiezen een tafel bij het raam en nadat de bestelling is doorgegeven (2 roti lam en 1 roti varken) ontstaat er wat zich nog het best laat omschrijven als een geanimeerd gesprek.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Het hoofdkantoor van Spazz Records<\/em><\/p>\n

Om het ijs te breken en omdat een mens ergens moet beginnen vraag ik naar hun favoriete film. Een goeie binnenkomer want toevallig zijn beide heren groot filmliefhebber.<\/p>\n

Marcel: \u201cDamnation van B\u00e9la Tarr uit 1988. Een deprimerend epos in zwart-wit gefilmd met hele lange shots waarin niks gebeurt. Prachtig. Zo kut. Ik zag die film in \u201991 in het RKZ (kraakpand in Groningen). Er was een hittegolf, het was 50 graden in dat zaaltje. Ik had geen geld. Heel erg rock en roll.\u201d<\/p>\n

Gary: \u201cFuneral parade of roses van Toshio Matsumoto uit 1969. Die film gaat over de underground gay scene in Tokio in de jaren \u201960. Een heftig tijdsdocument.\u201d<\/p>\n

Toen was ik door mijn voorbereide vragen heen en volgde het gesprek zijn eigen weg.<\/p>\n

The Fall en zanger Mark E. Smith komen voorbij. Alle drie zijn we fan van de man en zijn band. Marcel heeft eens een spoken word performance van \u2018m gezien. \u201cHij las gewoon een uur lang voor uit de krant. Het was surre\u00ebel, heel goed. Als toegift zette hij een klein cassetterecordertje voor een microfoon, drukte op play en liep weer weg terwijl er een liedje ofzo klonk.\u201d Uit de mond van MES wordt alles po\u00ebzie, zelfs de voetbaluitslagen.<\/p>\n