Vorige\u00a0maand liep ik ergens buiten de stad zomaar\u00a0de Utrechtse Fransoos P. tegen het lijf. Deze P, bij wie de Garonne bijna letterlijk door den ad\u2019ren vloeit, staat bekend om zijn goede smaak en zijn soms messcherpe uitspraken. Die uitspraken, die hem in ieder geval de bijnaam P. dela Guillotine opleverde, doet hij meestal tussen neus en lippen door, al dan niet zo bedoeld (zoals: \u201cNederland was nuchter tijdens de Eerste Wereldoorlog\u201d).<\/i> Hij vertelde dat hij eerder die dag naar de Emmaus in De Bilt was getogen en daar in het wilde weg wat 7 inches had gescoord, waaronder ook eentje van Red Zebra. Bij die laatste mededeling gingen mijn nekharen\u00a0subiet\u00a0recht overeind staan want al jaaaaaaren ben ik zoek\u00a0naar\u00a0hun debuutplaatje \u201cI Can\u2019t Live In A Living Room \u201c.<\/i> Het bleek inderdaad om dat stukje plastic te gaan, dus je begrijpt wel, gedurende de rest van de ontmoeting bleef ik steken in een venijnig soort chagrijn, of beter gezegd gewoon in platte jaloezie.<\/p>\n