Maar simpel en kostenloos ergens naartoe fietsen kun je er ook prima. Het is een zonnige dag, goedgeluimd zet ik koers naar het Olympiapark, een paar kilometer verderop. Heilige grond want hier vonden niet alleen de Olympische Spelen van 1972 plaats (compleet met Palestijnse aanslag op Isra\u00eblische sporters), het was ook hier in het Olympiastadion dat Onze Jongens voetbalgeschiedenis zouden schrijven. Eerst die jammerlijk verloren doch moreel gewonnen WK-finale tegen de West-Duitsers in 1974, en 14 jaar later op precies dezelfde plek dan toch een glorieus gewonnen EK-finale tegen de CCCP. <\/p>\n\n\n\n Als ik aan kom fietsen borrelen de voetbalherinneringen als vanzelf op terwijl ik ook geniet van het veranderende landschap, want dat gaat van egaal vlak naar plots nogal heuvelachtig. Het stadion ziet er gaaf vintage uit maar is minder groot dan verwacht. Dat komt denk ik vooral omdat het als het ware verzonken ligt in het landschap. Speciaal voor de Olympische Spelen is dit hele park destijds gerealiseerd, met een tennisstadion, zwemarena, velodroom en bokshal er vlakbij, alles in dezelfde typerende \u2018tentdoekstijl\u2019 opgebouwd. Al gauw wordt ik door een informatiebord met de neus op de feiten gedrukt: die heuvels zijn in werkelijkheid \u2018Tr\u00fcmmelhaufen<\/em>,\u2019 oftewel letterlijk de puinhopen die overbleven na de heftige bombardementen op de stad in WOII. Na de oorlog werd al het puin hier buiten de stad gedumpt. Later werd alles afgedekt met grond, men heeft er er toen maar een park van gemaakt, net zoals in meer Duitse steden. \u00a0<\/p>\n\n\n\n Wat dit alles met Giorgio Moroder en de Rolling Stones te maken heeft? Nou, daarvoor fietsen we even door naar de westkant van de stad, naar de andere zijde van de olijk kabbelende Isar-rivier. Daar in de wijk Bogenhausen ligt de Arabellastrasse. Om de te verwachten olympische bezoekersstroom op te vangen werden er in de stad grote hotels gebouwd, ook aan deze straat. Hier verrees het \u2018Arabella Hochhaus,\u2019 een reusachtig hotel van 450 kamers. Ook dit gebouw staat er nog en functioneert nog steeds als dusdanig, hoewel thans onder de naam \u2018Hotel Sheraton Munich Arabellapark<\/em>.\u2019<\/p>\n\n\n\n Een muzikant uit Zuid-Tirol (dat ligt in Itali\u00eb) met producentenambities, genaamd Giorgio Moroder, door zijn Duitse moeder liefkozend Hansj\u00f6rg genoemd, vond die hotelnieuwbouw wel interessant. Het was eind jaren 60, hij was redelijk succesvol aan het worden en zocht een plek voor een eigen studio. Zijn oog viel op de kelders onder het hotel. Aldus geschiedde, de befaamde Musicland Studio was geboren, ook heilige grond! In een driedubbele Giorgio-trilogie hier op de Zaag heb je al van alles kunnen lezen over al het moois dat Giorgio en zijn kompaan Pete Bellotte op deze plek uitdokteren. Donna Summer\u2019s revolutionaire hijghits \u2018I Feel Love\u2019<\/em> en \u00a0‘Love to Love you Baby\u2019<\/em> met name bleken van beslissende invloed op het verdere verloop van de popmuziek, iedere muziekschoolbrugpieper kan er alles over opdreunen.\u00a0Daarmee kun je wel stellen dat de Musicland Studio samen met de Hansa Studio in Berlijn (waar Iggy Bowie en David Pop hun beste werk opnamen) en de Kling Klang Studio in D\u00fcsseldorf (Kraftwerk) tot de drie meest legendarische geluidsstudio\u2019s van het Europese vasteland behoorden.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/Musicland-Olympiastadi.jpg?resize=790%2C536&ssl=1\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/i1.wp.com\/www.dekettingzaag.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/musicland-777.jpg?fit=768%2C1024\")
<\/figure>\n\n\n\n