{"id":31141,"date":"2021-04-24T13:34:06","date_gmt":"2021-04-24T12:34:06","guid":{"rendered":"http:\/\/www.dekettingzaag.nl\/?p=31141"},"modified":"2021-04-27T09:10:42","modified_gmt":"2021-04-27T08:10:42","slug":"de-broek-van-rat-scabies","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/de-broek-van-rat-scabies\/","title":{"rendered":"De broek van Rat Scabies"},"content":{"rendered":"\n

Ze hingen lullig in hun skelet, keken extreem onnozel uit hun neusgaten en heetten Woody, Les, Alan, Derek en Alan. Over wie hebben we het hier?  Antwoord: over de Bay City Rollers natuurlijk, \u2018the tartan teen sensation from Edinburgh<\/em>.\u2019 Voor de minder mode-gevoeligen onder ons: \u2018tartan\u2019 is Engels voor \u2018Schotse ruit\u2019 en om hun Schotsheid te benadrukken was hun sullige showkledij steevast afgebiesd met repen van die stof. Sjaaltjes, big smiles en opgestoken duimpjes maakten het af. The Bay City Rollers waren een typische teenybopperband, of \u2018boyband\u2019 zoals we tegenwoordig plegen te zeggen (tot circa 1980 kende de wereld alleen \u2018girlgroups\u2019 en \u2018teenybopperbands,’ daar kwam pas verandering in met New Kids on the Block enzo). <\/p>\n\n\n\n

De Bay City Rollers waren typisch zo\u2019n door snelle zakenjongens uitgedacht en opgekweekt groepje, waarbij poenschepperij het achterliggende motief was. Zo rond 1975 kende de band zijn hoogtepunt, ze waren met name verontrustend populair in West-Duitsland, Japan en Australi\u00eb, alsook in de UK zelf. Bakvissen begonnen wereldwijd te soppen en gingen zich precies zo kleden als zij. Hysterische taferelen alom, de \u2018Rollermania\u2019 was geboren. Muzikaal gezien had het echter weinig om het lijf, ze klonken vooral als klootloze 60s revivalisten. Je kan wel zeggen dat de band vooral fungeerde als opvulsel voor het diepe gat dat gaapte tussen de nadagen van glamrock en de begindagen van de punkrock.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Nee dit zijn niet de Bay City Rollers, maar hun fans<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Nee dit zijn geen fans, maar de Bay City Rollers<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Een zielig hoopje hitsingles…<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ook Amerika moest eraan geloven. Hun \u2018Saturday Night\u2019 uit 1975 schoot vanuit het niets zomaar door naar de 1e<\/sup> plek in de Billboard Top 100. Curieus is het dat the Ramones, een groter contrast met BCR is bijna niet denkbaar, jaren na dato zouden toegeven dat hun debuutsingle  \u2018Blitzkrieg Bop\u2019 gedeeltelijk aan die Rollers-song ontleend was. Hun strijdkreet \u201cHey ho, let\u2019s go!\u2019 <\/em>bleek rechtstreeks ge\u00efnspireerd te zijn op het \u2018S-A-T-U-R-D-A-Y…. NIGHT!\u2019<\/em>-motto uit ‘Saturday Night’. Johnny Ramone, the master of downstroke<\/em>, vertelt erover in zijn autobiografie Commando (2012): \u2018We had to have some kind of chant just like they did. We\u2019d heard the Bay City rollers doing \u2018Saturday Night\u2019 and we thought that was our compettition. So we had to come up with a song that had a chant because they had one.\u2019<\/em> Afijn, vergelijk zelf: <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\n