{"id":4198,"date":"2013-02-06T18:24:50","date_gmt":"2013-02-06T16:24:50","guid":{"rendered":"http:\/\/kettingzaag.wordpress.com\/?p=4198"},"modified":"2015-05-02T07:56:22","modified_gmt":"2015-05-02T06:56:22","slug":"giorgiobio-deel-3-met-computerdisco-naar-hollywood","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/giorgiobio-deel-3-met-computerdisco-naar-hollywood\/","title":{"rendered":"Giorgiobio deel 3: computerdisco goes to Hollywood"},"content":{"rendered":"

Het moest er maar eens van komen. Zoals wij hier al eerder hebben geconstateerd is het ontbreken van een goede biografie van Giorgio Moroder een grote omissie in de geschiedschrijving van de moderne muziek. Met de komst van een generatie muzikanten die hun inspiratie niet automatisch bij Beatles en Stones vinden, maar eerder bij The Human League, Gary Numan of Depeche Mode, zou je verwachten dat een of andere journalist eens in zijn pen klom om haarfijn uit de doeken te doen wat een van de aartsvaders van de moderne elektronische dansmuziek allemaal heeft uitgespookt met wie en waarom. Niet dus. Dan maar zelf doen.<\/strong><\/p>\n

De actieve muzikale carri\u00e8re van Giorgio is grofweg te verdelen in drie delen, die elk ongeveer een decennium beslaan en zich in drie verschillende steden afspelen. De \u201cbubblegum\u201d jaren zestig in Berlijn, de \u201cdisco\u201d jaren zeventig in M\u00fcnchen en de \u201cmovie\u201d jaren tachtig in Los Angeles. Vandaag deel drie, met daarin de invloed van new-agemuziek op het succes van Giorgio, snuffelen aan Los Angeles, de eerste Oscar en inspiratie van Starbuck.<\/p>\n

(Deel 1<\/a>, deel 2<\/a>)<\/p>\n

Computerdisco<\/strong><\/p>\n

In mei 1977 verscheen I Remember Yesterday<\/i>, het vijfde studioalbum van Donna Summer. Ook dit was weer een Moroder\/Bellotte-productie, met Munich Machine als studioband. I Remember Yesterday <\/i>was net als de twee vorige platen van Donna een zgn. conceptalbum: een plaat met een thematische samenhang. Op deze plaat was het thema \u201cdansmuziek door de jaren heen\u201d. Ieder nummer paste kwa stijl bij de dansmuziek van een specifiek decennium, maar dan natuurlijk overgoten met de magische M\u00fcnchner productiesaus. Zo is het titelnummer van de plaat een nummertje in Charlestonachtige jaren-30-stijl, Love\u2019s Unkind<\/i> is een 50s stomper, Back In Love Again<\/i> is een 60s Motownpastiche, etc.<\/p>\n