{"id":6619,"date":"2013-11-01T12:21:11","date_gmt":"2013-11-01T11:21:11","guid":{"rendered":"http:\/\/kettingzaag.wordpress.com\/?p=6619"},"modified":"2014-10-25T12:39:00","modified_gmt":"2014-10-25T10:39:00","slug":"hey-hey-we-were-the-gories","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/hey-hey-we-were-the-gories\/","title":{"rendered":"Hey hey, we were The Gories!"},"content":{"rendered":"

Nog een maandje slapen, dan komt-ie uit, de vierde LP van The Gories. Is dat bijzonder? Ja lul, dat is heel bijzonder, ja!!\u00a0 We hebben het hier toevallig over een van de meest primitieve, meest gemene, meest onderschatte garage-acts van de afgelopen 185 jaar!<\/p>\n

\"goriess\"<\/a>
\nDit is \u2018m, numero vier<\/i><\/p>\n

Wanneer de gedachten richting\u00a0The Gories afdwalen dan\u00a0poppen er in Huize Snoeyschaer meteen twee data tegen het dak van de hersenpan: 13 mei 1992 en 8 juli 2009. Het zit zo:<\/p>\n

Die zaterdag\u00a0in mei 1992, dat was de dag dat Ajax de UEFA-cup finale speelde tegen Torino. De finale bestond toen nog uit een uit- en een thuiswedstrijd. In Turijn was de utslag in 2-2 ge\u00ebindigd en dus was het zaak om in het Olympisch Stadion orde op zaken te stellen. Dat lukte aardig want het werd 0-0, zodat Ajax won op doelpuntensaldo. De euforie was groot natuurlijk en na afloop toog het hele zootje naar de binnenstad, alwaar een\u00a0zogenaamde balkonscene volgde op het Leidseplein. En terwijl Louis van Gaal zijn karakteristieke bralpartijen uitbraakte\u00a0over\u00a0de\u00a0hoofden van de\u00a015.000-koppige meute, toen\u00a0speelde op een steenworp afstand in de Melkweg een legendarische\u00a0band: THE GORIES\u00a0!<\/p>\n

\"goriesss\"<\/a>
\nPostertje he…<\/i><\/p>\n

En het erge was: er kwam geen hond op af! Slechts een psychopaat of 30 bleek die avond de weg naar de Melkweg gevonden te hebben, de rest hing thuis laveloos voor de treurbuis of op dat pleintje aan de lippen van De Tulpengeneraal…\u00a0En nu we het er toch over hebben: waar was jij eigenlijk, huh?<\/p>\n

\"Goriesh\"<\/a>
\nPosing in front of the Milky Way…<\/em><\/p>\n

Yep, in een tijd dat de garagerock weer eens op sterven na dood was, toen stond in Detroit, Michigan weer eens een groepje gelijkgezinden op. Niet gehinderd door enige instrumentaal-technische kennis zouden zij – okay,\u00a0samen met Billy Childish in Europa-\u00a0 uiteindelijk weer eens de redding voor het genre betekenen. Bijzonder waren de vette blues-invloeden en de basloze bezetting, waardoor The Gories meteen over een uniek, eigen geluid beschikten.\u00a0 We hebben het nu over de jaren 86\/87. Dat was dus op het moment dat elders in Motor Town ene Eminem net zijn eerste schaamhaartjes aan het ontdekken was, en weer elders in Detroit ene Jack White als 11-jarige voor het eerst in zijn jonge leven een bluesplaatje hoorde.<\/p>\n