{"id":6823,"date":"2013-11-20T13:39:03","date_gmt":"2013-11-20T12:39:03","guid":{"rendered":"http:\/\/kettingzaag.wordpress.com\/?p=6823"},"modified":"2014-10-31T10:31:43","modified_gmt":"2014-10-31T08:31:43","slug":"een-bastaardkind-om-van-te-houden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dekettingzaag.nl\/dekettingzaag.nl\/een-bastaardkind-om-van-te-houden\/","title":{"rendered":"Een bastaardkind om van te houden"},"content":{"rendered":"

Ook een Snoeischaar heeft recht op zijn priv\u00e9-fantasietjes vind ik, en halverwege de jaren \u201990 gold dat in verhevigde mate. Toen namelijk waren de twee meest relevante en vernieuwende \u00a0muziekstromingen van dat moment in hun volwassenheidsfase aanbeland, en in mijn verbeelding voorzag ik dat een koppeling tussen die twee redding moest brengen.<\/p>\n

Dat de achterbuurten van New York ons hiphop hadden geschonken, dat was niks nieuws. Maar jaren later zou er eindelijk een gaaf Brits antwoord volgen. Uit de buitenwijken van Londen kwam als een kever uit een beverreet de ‘jungle’ gekropen, al snel omgedoopt tot ‘drum & bass.’ En wat zou er nou mooier zijn dan een symbiose tussen die twee. Dus een mix van hiphop en d&b, zou dat niet geweldig zijn? Een situatie waarbij de Bronx en Brixton elkaar in de armen zouden vallen, hmm\u2026.<\/p>\n

Een dergelijk huwelijk had het wat voorspelbaar geworden hiphop-genre van spetterende nieuwe impulsen kunnen voorzien. Anderzijds had het de d&b van zijn belangrijkste makke kunnen bevrijden: het gemis aan songs, het gemis aan goeie liedjes met een kop en een start.<\/p>\n

Maar helaas, behalve wat geflirt zou het er niet van komen. Ik zeg: wat een pech. Die twee genres hadden elkaar juist uit het dreigende dal kunnen slepen.<\/p>\n

\"krs<\/a><\/p>\n

KRS ONE \/ Knowledge Reigns Supreme Over Nearly Everyone, hier\u00a0live in action in Nighttown, ergens begin jaren 2000 (pic Adolph Corbijn)\u00a0<\/i><\/p>\n

Tja, op papier mocht die wensdroom er dan fantastisch uitzien, de werkelijkheid bleek iets weerbarstiger. Kwestie van onoverbrugbare culturele verschillen waarschijnlijk. Van teveel \u00a0onbegrip en ook van enige kortzichtigheid wellicht. Of tja\u2026 misschien is dit ook gewoon teveel het theoretische gelul van een blanke Europeaan die er de ballen van begrepen heeft, dat kan ook.<\/p>\n

Wel werden er\u00a0dus talloze jungle-remixen van hiphop-songs (andersom niet) op de wereld losgelaten. Vrij logisch ook, want in de hiphop wemelt het natuurlijk van aanstekelijke rijms en brokstukken ervan werden als gesamplede soundbites volop en effectief ingezet op menig neckbreaking<\/i> d&b-track.\u00a0Maar tot een gave en strakke US-UK-interactie kwam het nooit, helaas<\/p>\n

\"goldie\"<\/a><\/p>\n

Toch is er altijd weer die ene, geweldige uitzondering. In de zomer van 1997 clashten KRS ONE en GOLDIE op een geweldige manier met elkaar. Twee grootheden uit twee verschillende werelden op een gezamenlijke 12 inch. En het eindresultaat lag daar kakelvers in haar wiegje te schreeuwen: een spartelend, wild hip hop-kind, welbespraakt en om zich heen trappend met welgemikte, digitale drum & bass-kicks. En ze noemden het bastaardkindje\u2026\u201cDigital\u2019<\/i><\/p>\n

Maar het blijft eeuwig zonde dat dat arme kind geen broertjes of zusjes gegund werd. Snif\u2026.<\/p>\n